The Official Name of “Bangkok”
”Bangkok” was originally the name of a checkpoint town located in the area near today’s Wat Arun during the Ayutthaya period. Ships arriving from or departing for foreign lands must stop here to clear customs and duties for their goods. And so, it is a name well-known among foreign mariners and traders for many centuries. Upon his ascension to the throne in 1782 CE, King Rama I established his capital city at today’s Grand Palace, which was nearby, and gave it the official name as follows.
กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา
เมืองของเทวดา มหานครอันเป็นอมตะ
Krungthep Mahanakhon Amorn Rattanakosin Mahinthara Yutthhaya
City of Angels. Great City of Immortals.
มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์
สง่างามด้วยแก้ว ๙ ประการ และเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดิน
Mahadilokphop Noppharat Ratchathani Burirom
Magnificent City of the Nine Gems. Seat of the King.
อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์
เมืองที่มีพระราชวังหลายแห่ง ดุจเป็นวิมานของเทวดา
ซึ่งมีพระวิษณุกรรมสร้างขึ้นตามบัญชาของพระอินทร์
Udom Ratchaniwet Mahasathan Amornphiman Awatansathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit
City of Many Royal Palaces. Home of Gods Incarnate. Erected by Visvakarman at Indra’s Behest.
[Source: Office of the Royal Society – http://legacy.orst.go.th/?knowledges=กรุงเทพมหานคร]
This is, in fact, a poem that relates the virtues of Thailand’s capital city in a mythical narrative. And it is the longest name in the world of a place as recognised by Guinness Book of World Records.
This long name is obviously too lengthy for everyday’s practical use. Therefore, the Thai people shorten the name to “Krungthep Mahanakhon” or just “Krungthep” for this purpose. However, this is still too difficult to some non-Thai speakers, and so the old name “Bangkok” persists to this day.
Incidentally, “Krungthep” has the exact same meaning as “Los Angeles”, i.e. “The City of Angels”.